Kütüphanemiz hafta içi her gün saat 10.00 – 16:00 arası ziyaret edilebilir.

Özel Koleksiyon Eserlerin Kullanımı

Kütüphanemizde bulunan özel koleksiyon araştırma kitaplarımız ile çalışmak istemeniz durumunda kütüphane görevlilerimizden randevu almanız gerekmektedir.

Randevu aldığınız tarih ve saatte kütüphane görevlimiz çalışmak istediğiniz kitabı, sizin için ayrılan masaya getirecek ve çalışmanızda dikkat etmeniz gereken şartları belirtecektir.

1- İktisadi İşletmenin Amacı ve Ünvanı:

Çanakkale-Tübingen Troia Vakfı senedinin 5.nci Maddesinde belirtilen amaç ve bu amacı gerçekleştirmek için gerekli gelir ve kaynakları üreten her türlü ticari faaliyette bulunmak üzere; ticari faaliyete esas olacak her türlü taşınır ve taşınmazları satın alma, satma ,kiralama ,kiraya verme:ticari , sınai işletme ve şirket kurma ,bunlara ekler yapma kurulmuş bu gibi şirket ve işletmelere ortak olma vb. her türlü ticari faaliyetin yasal esaslara uygun biçimde yürütülebilmesi için ünvanı “Çanakkale-Tübingen Troia Vakfı İktisadi İşletmesi” olan ve iktisadi işletme esasına göre çalışacak bir işletme kurulmasına,bu işletme bundan sonraki maddelerde kısaca “İktisadi İşletme”,Çanakkale- Tübingen Troia Vakfı’ da “Vakıf” olarak anılacaktır.

2- İktisadi İşletmenin Çalışma Biçim Ve Koşulları:

İktisadi İşletmenin, Vakıf senedinde, vakıf yönetim kurulu kararlarında belirtilen amaç, ilke ve esasları çerçevesinde kendi yönetim kurulu vasıtasıyla 6.madde de belirtilen konularda faaliyet göstermesine;

3- İktisadi İşletmenin Merkezi Ve Şubeleri:

İktisadi İşletmenin merkezi, vakıf merkezinin bulunduğu Fevzipaşa Mah.Tıflı Sk.No:12 Çanakkale adresindedir. Gereken hallerde adres değişikliğine, şube açılmasına ve kapanmasına, şube ve merkez örgütü yönetici kadrolarına atama yapılmasına ve yetkililerinin tespitine vakıf yönetim kurulunun karar vermesine;

4- İktisadi İşletmenin Sermayesi:

İktisadi İşletmeye Vakıf bütçesine kuruluş sermayesi olarak 5.000 YTL.nin nakit olarak tahsis edilmesine, sermaye arttırmaya ve eksiltmeye vakıf yönetim kurulunun karar vermesine;

5- İktisadi İşletmenin Kaynakları, Gelirleri ve Giderleri:

İktisadi İşletmenin,Vakıf Yönetim Kurulu tarafından sermaye olarak tahsis edilen miktarın dışında vakıf tarafından işletilmek üzere devredilen diğer kaynakları değerlendirmesine, vakıf senedinde ve yönetmelikte belirtilen amaç, konu, ilke ve esaslar çerçevesinde yürütülen faaliyetlerden elde edilen gelir fazlasının kalanı, Vakıf Yönetim Kurulu’nun belirleyeceği miktarı yıl sonunda vakfa devredilmesine, Vakıf Yönetim Kurulu kararıyla yeni yatırım ve faaliyetler için kullanılmak üzere gelir fazlasının kalan miktarının iktisadi işletme bünyesinde kalmasına, İktisadi İşletmenin, amaçlarını ve bu

yönetmelikte belirtilen faaliyetleri gerçekleştirebilmek için, yıllık bütçesi çerçevesinde her türlü personeli çalıştırma, araştırma, her türlü taşınır taşınmazlar ve araç gereç satın alma, kiralama, bakım onarım ve yönetim için gereken harcamalar ile işletmeciliğin gerektirdiği tüm giderleri yapmasına;

6- İktisadi İşletmenin Faaliyet Konuları:

İktisadi İşletmenin aşağıdaki konularda faaliyet göstermesine;
a) Vakfın amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla dükkanlar, kafeterya, etkinlik merkezleri gibi yerler açmak ve işletmek, taşınmaz edinmek, kiraya vermek ve gelir elde etmek, Konferanslar, sergiler, tiyatro gösterileri, konserler, kurslar organize ederek gelir sağlamak,
b) Aktüel, kültürel, belgesel, bilimsel ve sanatsal konularda kitap, dergi, broşür, afiş, hediyelik ürün, web sitesi, film, fotoğraf, disket, CD, VCD, DVD üretmek, çevirmek, çoğaltmak ve yaymak onları kuruluşlarla uğraşan firma ve kuruluşlarla işbirliği yapmak,
c) Yurt içinde ve dışında başta arkeoloji ile ilgili olmak üzere bilimsel, sanatsal ve kültürel konularla ilgili toplantılar, geziler, sergiler, kurslar, fuarlar organize etmek,
d) Yukarıda ve vakıf tüzüğünün 5.nci maddesinde belirtilen amaçlar doğrultusunda her türlü demirbaş, taşınır ve taşınmaz malları almak ve kullanabilmek,
e) İlgili mevzuat çerçevesinde işbirliği yapmak ve ortaklıklar kurabilmek,

7- İktisadi İşletmenin Yönetim Biçimi:

İktisadi İşletmenin faaliyetleri ve yönetimi, Vakıf Yönetim Kurulu’nun belirleyeceği 3 (üç) kişiden oluşan İktisadi İşletme Yönetim Kurulu tarafından aşağıdaki esaslara göre yönetilmesine;
a) İktisadi İşletme Yönetim Kurulu’nun görev süresi 2 (iki) yıldır.Görev süresi sona eren üyeler yeniden görevlendirilebilir.Herhangi bir nedenle görev süresi bitmeden ayrılan üyenin yerine Vakıf Yönetim Kurulu tarafından yenisi görevlendirilir; yeni üye ayrılan üyenin görev süresini tamamlar, İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Vakıf Yönetim Kurulu’na karşı sorumludur.
b) İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Başkan, Sekreter, Sayman olarak atanır. Kararlar üye tam sayısının çoğunluğu ile alınır. Kararların işlenebilmesi için noter onaylı bir karar defteri tutulur. İktisadi İşletme Yönetim Kurulu, kararlarını yürütmesi için kendisine karşı sorumlu olan bir işletme müdürü çalıştırır. İşletme Müdürü oy hakkı olmaksızın Yönetim Kurulu toplantılarına katılır.
c) İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Sekreter üyesi yada yönetim kurulu tarafından görevlendirilecek diğer bir üyesi, İşletme Müdürü ve işletmenin sorumlu personeliyle, kararların ve bunların gerektirdiği işlerin yürütülmesi çerçevesinde gerekli görülen sürelerde gündemli sekreterya toplantıları yapar.
d) Sayman üye, bütçenin hazırlanmasına katılır, harcamaların yerli yerinde yapılmasını gözetir. İşletme Yönetim Kurulu üyelerine huzur hakkı verilip verilmemesine Vakıf Yönetim Kurulu karar verir.

8- İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Görev ve Yetkileri:

İktisadi İşletme Yönetim Kurulu’nun 6. madde de belirtilen faaliyetleri gerçekleştirmeye; İktisadi İşletmeyi her türlü resmi, özel, adli, kurum ve kuruluşlar, her türlü gerçek ve tüzel kişiler nezdinde temsile, hak ve çıkarlarını koruma ve kullanmaya; gerekli olan her türlü personeli çalıştırmaya ve işine son vermeye;her türlü ortaklık sözleşmesini yapmaya, işletme ve şirket kurmaya, her türlü taşınır ve taşınmazları almaya, satmaya, kiralamaya, kiraya vermeye, bankalardan, diğer kurum ve kuruluşlardan kredi almaya, vermeye, bankalardan hesap açmaya, kapatmaya, çek ve senet vermeye ve almaya, özel, yarı resmi ve resmi tüm kurum ve kuruluşlar nezdinde tahsilat yapmaya, sicil ve ilgili mesleki kuruluşlarda tescil, kayıt, ilan vb. işleri yapmaya: vergi, sosyal sigorta, belediye ve diğer tüm resmi ve özel kurum mükellefiyetlerini yerine getirmeye, gerekli tahsilatları yapmaya, bütün bu konularla ilgili gerekli vekaletleri vermeye; genel olarak her hal ve şekilde iktisadi işletmeyi temsile ve tüm işlerini yürütmeye yetkili olmasına,

9- İktisadi İşletmenin Temsil ve İlzamı:

İktisadi İşletmeyi, İktisadi İşletme Yönetim Kurulu’nun temsil etmesine, bu sıfatla Yönetim Kurulu Başkanı ile birlikte ve diğer yönetim kurulu üyelerinden biri olmak üzere an az 2 (iki) imza ile temsil ve ilzam yetkisi verilmesine,

10- İktisadi İşletmenin Muhasebesi:

İktisadi İşletme için vakıftan ayrı bir bütçe ve muhasebe planı hazırlanıp uygulanmasına, muhasebe defteri ve kayıtlarının Tek Düzen Hesap Planı uygulanmak üzere yasa ve yönetmeliklere uygun olarak tutulmasına, gerekli banka hesapları açılmasına,

11- İktisadi İşletmenin Bütçe ve Bilançosu:

İktisadi İşletmenin her takvim yılı hazırlanacak ek bütçelerin İktisadi İşletme Yönetim Kurulu tarafından Vakıf Yönetim Kurulu’na onaylanmak üzere getirilmesine ve onaylandıktan sonra yürürlüğe girmesine, her takvim yılı için düzenlenecek olan yıllık bilanço, izleyen yılın şubat ayı sonuna değin Vakıf Yönetim Kuruluna onaylanmak üzere getirilmesine, bilançonun onaylanması ile İktisadi İşletme Yönetim Kurulu ile diğer ilgililerin aklanmış olmasına,

12- İktisadi İşletme Yönetmeliği:

Vakıf Yönetim Kurulu’nca kabul edilen yönetmelik uyarınca İktisadi İşletme Yönetim Kurulu’nun gerekli kararı almasına, gerekli hallerde ek yönetmeliklerin yapılmasına ve uygulanmasına,

13- İktisadi İşletmenin Denetimi:

İktisadi İşletmeyi idari ve mali yönden denetlemeye Vakıf Denetleme Kurulu’nun yetkili olmasına,

14- Yasal Hükümler:

İktisadi İşletme kuruluş kararında ve yönetmelikte açıklık bulunmayan hallerde vakıf senedi, 903 sayılı yasa ve bu yasa hükümlerine göre çıkarılan Vakıflar hakkında tüzük hükümlerinin uygulanmasına,

15- Tescil ve İlan:

Çanakkale-Tübingen Troia Vakfı Yönetim Kurulu’nun, İktisadi İşletme ile Yönetim Kurulu’nun görevlendirme ve görevden alma kararları ile İktisadi İşletme Şubelerini açma ve kapatma kararlarının Ticaret Siciline tescil ettirilmesine ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmesine,

16- İktisadi İşletmenin Feshi:

İktisadi İşletmenin feshine Vakıf Yönetim Kurulu’nun karar vermesine, fesih halinde İktisadi İşletmenin bütün mal varlığı, hakları, alacakları, borçlarıyla birlikte vakfa devredilmesine,

17- İktisadi İşletme Yönetim Kurulu’nun Oluşumu:

İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Başkanlığına T.C. uyruklu Çanakkale ili Merkez Güzelyalı Köyü Tusan Otel adresinde ikamet eden Enver Sadık Yılmaz’ın, İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Sekreter üyeliğinin T.C. uyruklu, Cevatpaşa Mah. Gazi Bulvarı No:17/10 Çanakkale adresinde oturan Mustafa Sevim’in, İktisadi İşletme Yönetim Kurulu Sayman Üyeliğine, T.C. uyruklu Çanakkale Merkez, Balıkesir Cad.Baksı Apt. No:…. İkamet eden Ekin Kozal’ın karar tarihinden itibaren 2 (iki) yıl süreliğine atanmasına karar verildi.

20.05.2007

Batı Anadolu Bölgesi’nin en önemli yerleşmelerinden biri olan Troya; köprü niteliğindeki konumu nedeniyle deniz ticareti açısından oldukça önemlidir. M.Ö. 3000’den M.S. 500’lere kadar sürekli yerleşim görmüş; 10 farklı kent katmanı ve 50’den fazla yapı evresi tespit edilmiştir. Bu kentler özetle:

Troya I-III (Denizsel Troya Kültürü); özellikle Akdeniz Bölgesi’ndeki bu dönem yerleşmelerinin dağılımı daha çok deniz kenarlarında olduğu için bu isim verilmiştir.  

Bu dönem M.Ö. yaklaşık 3000‘de başlayıp 2200‘lere kadar devam eder. Bununla birlikte yapılan kazı çalışmalarında bulunan yoğun deniz ürünü kalıntıları da beslenmenin de ağırlıklı deniz ürünü tüketimi şeklinde olduğunu göstermiştir. Ayrıca Troya’da yapılan paleocoğrafik araştırmalar ile bugünkü deniz seviyesinin, Troya I-III döneminde daha yüksek olduğu ve kentin deniz kıyısında kurulduğu bulgular ile desteklenmiştir.

Troya I döneminde kent 90 metre çapında, küçük bir yerleşim şeklindedir. Troya I yerleşimi anakaya üzerine kurulmuştur ve 4 metre kalıntı dolgusu uzun süreli bir yerleşime işaret eder. Hafif içeriye eğimli bir sur duvarı yerleşimi çevrelemektedir. Kulenin önünde, insan gövdesinin üst kısmının kabartması yapılan (silahlı?) bir stel bulunmaktaydı. Bu stel bugün Troya Müzesi’nde sergilenmektedir. Saray ve kült amaçlı binalarda kullanılan ve aynı zamanda “megaron” adı verilen; açık ön girişli ve tek odalı uzun evler görülmektedir. Bu örnekler Yunan-Roma tapınaklarının ilk örnekleri olarak da kabul edilir.

Schliemann, ilk üç kazı mevsiminde höyüğün ortasından geçen, 40 m. genişliğinde ve 17 m. derinliğindeki kuzey-güney yarmasını açmıştır. “Arama kazısı” olan bu çalışmalarla ana kayaya kadar inilmiştir. Schliemann bu yöntemle “Priamos Kalesi”ni bulacağını umuyordu; ancak bu çalışmalar sırasında, üst tabakalardaki önemli yapı kalıntıları kısmen ya da tamamen tahrip edilmiştir. Yarmanın tabanında, gördüğünüz Troya I’in erken evrelerine ait (yaklaşık M.Ö. 2920) duvar kalıntıları bulunmuştur.

Bu dönemde Anadolu’da yerleşmelerin sayısı azalsa da daha büyük merkezler ortaya çıkar. Uygarlık gelişimi doruk noktasında olup, beylik merkezleri oluşmuştur. Bunların içinde en bilineni Troya II’dir.

Troya II döneminde (M.Ö. 2550-2200) kent; 9000 metrekareye yayılmış ve bir surla çevrilmiştir. 330m uzunluğunda savunma duvarları eğimli bir alt taş temel üzerine kerpiçten örülmüş yer yer 6 metre yüksekliğindedir. Elde edilen buluntular ile bu yerleşimin, beylik ya da krallık merkezi olduğu düşünülmektedir.

Kent; halkın yaşadığı aşağı şehir ve daha büyük yapıların bulunduğu, idareci sınıfın yaşadığı yukarı şehirden oluşmaktadır. Bu dönemde deniz ticaretinde etkili oldukları için zenginleşmenin olduğu ve kentin yağmalanmasından korktukları için de surlarla çevrildiği düşünülmektedir.

Çömlekçi çarkı kullanılmaya başlanmıştır (IIb tabakası). Ayrıca depas amphikypellon adı verilen çift kulplu uzun kadehler bu dönem için tipiktir. Troya II evresi büyük bir yangınla son bulmuştur.

1873 yılında Heinrich Schliemann tarafından bulunan ve “Priamos’un Hazineleri” olduğunu iddia ettiği Troya hazineleri, Troya II evresine tarihlenmiştir. Birçok göz alıcı ve değerli parçadan oluşan hazinenin içinde; altın çift spiralli broş, küpe, şişe ve bilezik gibi binlerce parça bulunmaktadır. Bu buluntular dört bir yana uzanan ticari ilişkileri gösterir ve o döneme kadar Mezopotamya ve Mısır dışında pek rastlanılmayan üstün işçilik gösterirler. Bu eserler günümüzde Çanakkale, Moskova, St. Petersburg, Atina, Berlin, Philadelphiya ve Ptorzheim’ deki müzelerde sergilenmektedir. Eserlerin arasında nadir Troya III dönemine ait parçalar da bulunmaktadır.

Troya III dönemi ( 2200 – 2000) daha küçük yapılar ortaya çıkmaktadır. Deniz ticaretinde bir azalma görülse de, Suriyeli tüccarlarla yapılan ticareti göstermesi nedeniyle, Mezopotamya kökenli “Suriye şişeleri” denilen kap formları önemlidir. Bu dönemin sonlarına doğru Anadolu coğrafyası özellikleri taşıyan malzemeler öne çıkmaktadır. İç kısımlarda çok daha erken dönemden bilinen kubbeli fırınlar Troya’da ilk defa Troya III’te görülmektedir. Tabakalanma en az dört evreden oluşur ve hızlı bir geçiş yansıtır. Troya III dönemi de büyük bir yangın felaketiyle son bulmuştur.

Troya IV-V ( 2000 – 1700) ; Anadolu karakterli Troya Kültürü olarak tanımlanır. Bu dönemde deniz ticaretinin de azlığına bağlı olarak kültürel açıdan Anadolu ile daha çok bağ görülür ve etkileşim daha fazladır. Bu nedenle, “Denizsel Troya Kültürü” yerini “Anadolu Karakterli Troya Kültürü”ne bırakmaktadır. Kale yerleşmesi 18.000 metrekarelik bir alana yayılmıştır. Troya IV döneminde üst üste 7 yangın evresi tespit edilirken Troya V döneminde pek çok yapı evresi bulunmaktadır. Yaygın formlar insan yüzlü tasvirli kaplardır. Ortak duvara sahip düz damlı yan yana inşa edilmiş evler çoğunluktadır. Bu evlerde tespit edilen kubbeli fırınlar beslenme alışkanlıklarının değiştiğini göstermektedir. Bu dönemde yerleşmede deniz ticaretinin az olması nedeniyle ekonomik açıdan gerileme görülmektedir. Troya V’e ait bilgilerin azlığının nedeni; anıtsal Troya VI yapılarının inşası sırasındaki teraslamada yok olmalarıdır. Bu dönemin sonlarına doğru Ege ile ilişkiler yavaş yavaş tekrar canlanmaya başlamıştır. Son yapı evresi yangınla tahrip olmuştur.

Troya VI-VII ise (M.Ö. 1700‘den 1100‘lere kadar ) arkeologlar tarafından “Yüksek Troya Kültürü” olarak tanımlanmıştır. Orta ve Geç Tunç Çağı’na tarihlendirilen bu dönemlerde kent altın çağını yaşamıştır. Hitit kaynaklarında Wilusa olarak adlandırılmış yerleşim bir yönetim ve ticaret merkezi olarak tanımlanabilir. Kalesi 20.000 metrekarelik bir alana yayılmıştır. Kent coğrafi bakımdan Doğu Akdeniz’de önemli bir konumda bulunmaktadır ve döneminde 100 km lik çevresinde yapılan araştırmalarda en büyük yerleşim olma özelliğine sahiptir. 4-5 metre genişliğinde ve 6 metre yüksekliğinde dikdörtgen taşlar ile örülmüş savunma duvarları kule ve bastiyonlarla güçlendirilmiş olup kerpiç ile duvarlar 10 metre yüksekliğe ulaşıyor olmalıydı. Testere dişi tekniği ile örülmüş olan duvarlar 200×300 metrelik bir alanı çevrelemektedir. Kaleye ana giriş güney kapısından olup bu kapıda kule ve önünde bir stel bulunmaktaydı. Bu kapıdan taş döşeli bir yol höyüğün merkezine gidiyordu. Elde edilen buluntulara göre Troya VI evresinin bir depremle yıkıldığı düşünülmektedir.

Troya VIIa evresi; büyük bir yangın ile sonlanmıştır ve kazılarda birçok ok ucuna rastlanmıştır, bu iki olgu kentin bir yağma ile yıkıldığını göstermektedir. Bu sebeple, Homeros’un İlyada’sına konu olan savaşın yapıldığı evre olarak tanımlanır 

Wilusa olarak adlandırılan kent, Ilios ya da Troya adını bu dönemde almıştır. Achiyawa (başkent Theben ile birlikte) ve Hititler (başkent Hattuşa ile birlikte) arasında yaşanan güç kavgasında Troya’nın önemi daha da artar. Bu dönemde her yerde yapılan inşa çalışmalarında savunma duvarları yapılır, depolar hazırlanır ve devlet anlaşmaları imzalandığı görülmektedir. Troya’da ise daha önce açık olan girişlerin kapatıldığı gözlemlenirken nüfusun kalabalıklaştığı hem kale içi hem de kale dışında düzenli ama daha bitişik yerleşimden gözlemlemekteyiz. Troya VII (VIIb1) tabakasında yeniden el yapımı çanak çömleğin yüksek miktarda bulunur ancak bu kısa bir geçiş dönemidir. Troya VIIb2 ve VIIb3 tabakaları ise Balkan etkisindeki Troya olarak isimlendirilir. Bu dönemde Kuzeydoğu Balkan ve Batı Karadeniz Bölgesi’nin bilinen el yapımı malzemesi görülür. Küçük planlı yapılar kalenin iç kesimi ile dışında görülmektedir. 

M.Ö. 12. yy. da, Troya’nın savaştan sonra yıkılmasının ardından, M.Ö. 7. yy’da yeni  tapınakların yapıldığı yer olan kutsal Ilion’dan çıkan “Ilion Yazıtı” M.Ö. 2. yy’a tarihlendirilir. 

Troya Antik Kenti kazılarında ele geçen en önemli buluntulardan biri olan “Luvi mührü” Troya VII tabakasında (M.Ö. 12. yy) ele geçmiştir. Çapı 2,3 cm olan mührün; ön yüzünde Luvi dilinde hiyeroglif yazısıyla bir habercinin ismi, arka yüzünde ise karısının ismi yazmaktadır. Bronz mühür, Karanlık Çağ’da Troya’da yazının kullanıldığının bir kanıtı niteliğinde olması nedeniyle önemli bir buluntudur.

Troya VIII’de birkaç yüzyıllık bir yerleşme boşluğundan sonra M.Ö. 700‘lerde başlayan Grek yerleşmesi M.Ö. 85‘lere kadar devam eder. Homeros’un yaşadığı dönemde Aiol bölgesi Yunanları tarafından inşa edilen Troya savaşının geçtiği “Kutsal İlion Kenti”   olarak bilinen yerleşim bilinçli olarak saygı görürdü. Athena tapınağı ve batıda bulunan kutsal alanı ile yüceltilmiş olan kent İlion kent birliği içinde politik ve dini bir merkez haline gelmiş Troya VI ve VII’de aşağı şehir olarak kullanılan alanda düzenli bir aşağı şehir kurulmuştur. MÖ 85 yılında Romalı komutan Fambria tarafından yıkılan “Kutsal İlion Kenti”  Troya IX döneminde İmparator Augustus döneminde yeniden yapılaşma sürecine girmiştir. 

Troya IX’da M.Ö. 85‘lerden M.S. 500‘lere kadar bir Roma yerleşmesi bulunmaktadır. Dor düzenindeki sütunlarla çevrilmiş ve karelere bölünmüş bir tavanla kapatılmış Athena Tapınağı, metop kabartmalarla süslenmiştir. Bu metoplardan en ünlüsü; bugün Berlin’de olan, Apollon-Helios betimli metoptur. 36×16 m. boyutlarındaki yapı, Roma Dönemi’nde İmparator Augustus’un (M.Ö. 31-M.S. 14) emriyle yenilenmiştir. Tapınak; Yunan ve Roma Dönemi’nde, her yıl tanrıça Athena onuruna düzenlenen şenliklerin merkezi haline gelmişti.

Odeon, hamam ve pek uzak olmayan Bouleterion, şehirdeki günlük yaşamın geçtiği Agora’nın, yani şehir meydanının sonundadır. Odeon’un yarım daire biçimli orkestrası, üzerinde gerçek boyutlardaki Hadrian’ın zırhlı heykelinin olduğu “skene” olarak tanımlanan

sahne yapısıyla çevrilmiştir. Odeion Hadrian ve Caracalla tarafından restore ettirilmiştir. Orkestra, kalker taşından plakalarla çevrilmiş, bu plakaların üzerine yine kalker taşından oturma yerleri yapılmış ve oturma yerleri de geçiş yollarıyla bölümlere ayrılmıştır. Odeon’un çevresine dağılmış birçok mimari ögeyi görebilirsiniz. Odeion’un yanında mozaik döşemelere sahip bir spor ve hamam kompleksi bulunmaktadır. Ayrıca tapınak alanının kuzeybatısına büyük bir tiyatro yapısı yaptırılır. Tiyatro yapısının günümüzde sadece arazi formu görülmektedir.

1993 yılında gün yüzüne çıkan Hadrianus heykeli, M.S. 117-118 yıllarına tarihlenmektedir. Troyalılar, imparator Hadrianus’a şükranlarını sunmak için yaptırmışlardır. 124 yılında yaptığı Troya ziyaretinde Odeion’un yeniden düzenlenmesi için parasal yardımda bulunmuştur. Troyalıların Hadrianus’a şükranlarını sunması için yapılmış olan bu heykel, Troya IX (M.Ö 85- M.S. 450) tabakasında, tiyatroda skene (sahne) yapısının arkasında bulunmuştur. Yerleşim zaman içinde önemini yitirmiş ve MS 500’lerdeki iki deprem ile yıkılmıştır. MS 4. Yüzyılın başlarında Büyük Konstantin başkentini İlium’a taşımayı tasarlayarak yeniden imar çalışmaları başlatmıştır. 

Troya X’da ise MS 4. Yüzyılın ortalarında rahiplik merkezi olan yerleşim yaşanan depremlerin ardında MS 12. yüzyıla kadar yerleşim görmemiştir. 12. yüzyılda başlayan Bizans yerleşmesi, 13. yüzyıla kadar sürmüştür. Yunan-Roma kutsal alanının olduğu yer ile eski kent yerleşmesinin sınırındaki alanda çok sayıda mezar buluntusuna rastlanmıştır. Bu tarihten sonra da o dönemdeki büyük politik değişiklikler nedeniyle Troya, kültür hayatındaki eski önemini kaybetmiştir. MS 14. Yüzyılın sonunda Osmanlı fetihleri ile birlikte yerleşme tamamen terkedilmiştir. 17. yüzyıldan itibaren ise özellikle Avrupalı aydınların artan Troya ilgisi, Heinrich Schliemann’la doruk noktasına ulaşmış ve bu önem günümüze kadar devam etmiştir.

Günümüzde ise 1996 yılında Troas bölgesinin bir kısmı “Troya Tarihi Milli Parkı” olarak ilan edilmiştir. 1998 yılında ise “UNESCO Dünya Kültür Miras Listesi ”ne alınmıştır. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın 2014 yılında başladığı Troya Müzesi 2018 yılında açılarak hizmete girmiştir. 

( 1942 – 2005 )

Merhum Prof. Korfmann; Troya kazılarına 17 yıl başkanlık yapmış, Anadolu aşığı, yenilikçi ve lider kişiliği ile tarihi bulguları yeni teknoloji ve yöntemler ışığında değerlendirerek sonuçlarını arkeoloji dünyasına benimsetmiş, sağduyulu, örnek bir lider ve çok değerli bir dostumuzdu.

1942 Köln doğumludur. Frankfurt Üniversitesi’de Prehistorya ve Roma arkeolojisi üzerine çalışmıştır. Aynı üniversiteden 1970 yılında doktorasını almış,1972 – 1978 arasında İstanbul – Almanya Arkeoloji Enstitüsü adına Demircihöyük kazısına başkanlık etmiştir. 1978 – 1982 yılları arasında ise Berlin Arkeoloji Enstitüsü’nde akademik asistan olarak görev yapmıştır. 

1982 yılından ölüm yılı olan 2005 yılına kadar da Tübingen Üniversitesi’nde önce profesör olarak sonrasında da Prehistorya Bölüm Başkanı olarak çalışmalarını sürdürmüştür. 

Troya Ören Yeri’nde 1981 yılında başladığı yüzey araştırmalarının ardından 1988 yılında Troya kazı çalışmalarına başlamış, 1988- 2005 yılları arasındaki başkanlığı süresince de Troya ve Troas bölge arkeolojisine çok değerli hizmetlerde bulunmuştur.

Troya’ya gönül veren Korfmann, Troya ve Demircihöyük haricinde Anadolu’da Beşik-Yassı Tepe, Beşik-Sivri Tepe ve Kumtepe kazılarına da başkanlık yapmış, bu bölgelerde yaptığı çalışmalar sonrasında Troya arkeolojisi araştırmalarının kapsamını genişletmiştir. 

Troya Kenti çevresini güvence altına almak adına meslektaşlarıyla birlikte gösterdiği çaba ile Tarihi Troya Milli Parkı’nın kurulması, ardından, 1998 yılında, UNESCO’nun Dünya Kültür Mirası Listesine Troya’nın eklenmesi mümkün olmuştur.

Sadece bir arkeolog olarak değil; çalışkan, idealist, barış yanlısı ve Troya aşığı bir insan oluşuyla birçoklarımıza örnek olmuştur. Bugün Tübingen şehrinden mezarı Troya’ya dönük bir şekilde bize bakmaktadır. 

Yaşamında Anadolu ve Troya arkeolojisi için yaptığı özverili çalışmaların ve kurucusu olduğu Troia Vakfı’nın büyük sorumluluğunu hissetmekte, bize kattığı değerler ile anısını  ve ideallerini yaşatma amacındayız. 

Troia Vakfı 

Prof. Korfmann, vefatından kısa bir süre önce kitaplarını, ailesinin de onayı ile vakfın sorumluluğunda, araştırmacıların kullanımına bırakmış, Jucker Ailesi ise  kütüphanemizi ziyaretleri sırasında kitaplarını bağışlama kararı almışlardır. 

Kütüphanedeki bilimsel yayınlar; arkeoloji ve yan bilim dalları içerik olmakla birlikte; Troya ve Troas Arkeolojisi, Anadolu, Gürcistan, Balkanlar, Avrupa ve genel arkeoloji konularını kapsayan yayınları içermektedir. 

Jucker Ailesi’nin yaptığı büyük bağıştan sonra Klasik Arkeoloji Alanında da dünyanın sayılı kütüphaneleri arasında yer alan kütüphanemiz, 15.000 kitap ile yaklaşık 30.000 ayrı basım ve makaleyi içermektedir. Vakfımız, arkeoloji konusunda yeni çıkan yayınları satın alarak kütüphanenin daha da gelişmesini hedeflemektedir.

2012 yılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ile yapılan işbirliği protokolü ile birlikte Korfmann Kütüphanesi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Kütüphanesi ile eşgüdümlü çalışmaya başlamış bu sayede kitaplarımıza daha çok kullanıcının ulaşması mümkün hale gelmiştir.

Prof. Korfmann ve Jucker Ailesi’nin bağışlarının yanısıra birçok değerli dostumuzun bağışlarıyla kütüphanemiz bilimsel araştırmalar için kaynak olmaya devam etmektedir. 

Kütüphane binamız; 1669 yılında kurulan Surp Kevork Kilisesi’ne bağlı Sübyan Okulu olarak inşa edilmiştir. Kısa bir süre eğitim amaçlı kullanılan bina, 20.yy’ın ilk çeyreğinde Ermeni Cemaati’nin Çanakkale’yi terk etmesiyle kendi haline bırakılır.

Cumhuriyet’in kuruluşu sonrasından yakın zamana kadar Tekel İdaresi’ne bağlı tütün deposu olarak kullanılmıştır. 

2006 yılında Çanakkale Belediyesi tarafından satın alınarak, Çanakkale Troia Vakfı’nın isteğiyle, kütüphane amaçlı kullanılmak üzere, vakfımıza tahsis edilir ve çoğunluğu Çanakkaleli kişi ve kurumların katkılarıyla, Troia Vakfı tarafından M. Osman Korfmann Kütüphanesi olarak restorasyonu tamamlanır.

Restorasyon, proje ve uygulama danışmanlığı Mimar İsmail Erten tarafından gerçekleştirilen bu bina, 24 Şubat 2007 tarihinde kullanıma açılmıştır.

Bina, kütüphane dışında, çeşitli konferans, seminer, çalıştay ve sergi gibi faaliyetlere ev sahipliği yapmaktadır.